دغدغه های یک فرزند شهیددرباره ترویج فرهنگ ایثاروشهادتهر روز در گوشه‌اي از كشور، جانباز بد حالي به شهادت مي‌رسد و همسران شهدا پا به سن مي‌گذارند اما براي قشر جوان ايثارگر سرمايه‌گذاري مناسبي صورت نگرفته و ايثارگرپروري نشده است.


معصومه خدادادي در گفت‌وگو با خبرنگار ايثار و شهادت باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار داشت: اگر مي‌خواهيم بدانيم مسئولان در ترويج فرهنگ ايثار و شهادت چقدر موفق بوده‌اند، بايد بررسي كنيم كه مسئولان طي اين سال‌ها چقدر حاضر بوده‌اند براي حفظ و ترويج فرهنگ ايثار و شهادت از منافع خود چشم‌پوشي كنند. 
اين فرزند شهيد افزود: بعد از جنگ، گاهي شرايطي پيش آمد كه ترجيح داده شد فرهنگ شهدا به موزه‌ها رود و فضا به گونه‌اي شد كه هراس آن مي‌رفت فرزندان‌ شهدا را به جرم اينكه پدرانشان به جبهه رفته‌اند و شهيد شده‌اند، محاكمه كنند و آنها را هم به موزه بسپارند. 
خدادادي اظهار داشت: معتقدم هر مسئولي كه توانست در مسئوليت خود ايثارگري كند و قدم خيري براي بازماندگان جنگ برداشت، تبديل به ضد تبليغ نشد و او در ترويج فرهنگ ايثار شهادت موفق بوده است. 
اين فرزند شهيد ادامه داد: هر وقت كاري براي جانبازان انجام دادند، قبل از اينكه آن قانون يا مصوبه اجرايي شود، آنقدر فرياد كردند و در حاشيه‌اش تبليغات عجيب و غريب راه انداختند كه باعث شد مردم تصور كنند همه امتيازها براي جانباز و رزمنده است. 
اين نماينده مجلس ايثارگران كشور گفت: يك سهميه كنكور براي فرزند شهيد در نظر گرفتند و آن قدر تبليغ كردند كه وقتي وارد دانشگاه شد، اصلاً جرأت نكند بگويد من فرزند شهيد هستم؛ نه اينكه از شهيد شدن پدرش خوشحال نباشد بلكه فضا به گونه‌اي است كه او به اين نتيجه رسيده است. اگر در اين رفتارها هيچ عمدي در كار نبوده است، مسلماً بي‌تدبيري‌هايي بوده كه منجر به اين بازخوردها شده است يعني بعد از گذشت 30 سال از پايان جنگ، نسبت به رسيدگي به خانواده ايثارگران بد عمل شده كه اين نتيجه را داده است. 
خدادادي بيان داشت: بحث خدمات‌رساني به ايثارگران در جامعه طوري مطرح شده است كه ايثارگر به اين نتيجه رسيده كه حق گرفتني است يعني من بچه شهيد اگر داد نزنم، حقم را نمي‌دهند بنابراين بايد داد بزنم و شيشه بشكنم تا حقم را بگيرم؛ در حالي كه شأن ايثارگر، ايثارگري است و مسئولان بايد اين شأن را حفظ مي‌كردند تا نياز به اين نبود كه ايثارگر براي رفع مشكلاتش داد بزند. 
وي با بيان اين كه امام (ره) هوشمندي به خرج دادند كه بنياد شهيد را تأسيس كردند، اظهار داشت: معتقدم در مسير پيگيري امورات ايثارگران، بنياد شهيد و امور ايثارگران بايد آخر خط باشد يعني ايثارگر اگر به اداره‌اي مراجعه مي‌‌كند، آن اداره يا سازمان طبق قوانين موجود وظيفه دارد به كار ايثارگر رسيدگي كند اما اتفاقي كه افتاده، اين است كه همه مي‌گويند شما تحت پوشش بنياد شهيد هستيد و به آنجا برويد. 
نائب رئيس اول مجلس ايثارگران ادامه داد: كارت ايثارگري كه توسط بنياد شهيد و امور ايثارگران براي ايثارگر صادر شده است به اين معناست كه نوع ايثارگري فرد تأييد شده است اما چرا وقتي اين كارت به اداره، دانشگاه يا هر سازمان ديگري ارائه مي‌شود، اجراي كاري كه قانوناً وظيفه آن نهاد است به دوش بنياد شهيد اندخته مي‌شود. 
خدادادي خاطرنشان كرد: البته قوانيني كه نياز ايثارگران بوده است را خوب تصويب كرده‌ايم اما در اجراي آنها نظارت نكرده‌ايم در صورتي كه اگر همين قوانين خوب اعمال شود، خيلي از مشكلات حل مي‌شود؛ لازمه اين كار هم اين است كه دستگاه‌هاي دولتي پاي كار بيايند و بار را از روي دوش بنياد شهيد و امور ايثارگران بردارند. 
اين نماينده مجلس ايثارگران گفت: اگر در پرداخت هزينه‌ها و خدمات‌‌رساني، دستگاه‌هاي ديگر بخشي از كار را تقبل كنند، باري از روي دوش بنياد شهيد و امور ايثارگران برداشته مي‌شود و اين نهاد مي‌تواند به رسيدگي‌هاي عاطفي خود برسد و به مشكلات مادي حادي كه حل نمي‌شود، رسيدگي كند. 
وي با انتقاد به ادغام بنياد شهيد و بنياد جانبازان، بيان داشت: پيش از ادغام اين دو نهاد ايثارگري، بنياد شهيد مسئول رسيدگي به خانواده شهدا بود اما بعد از ادغام، تعداد پرسنل ثابت نگه داشته شد و يك جمعيت زيادي از جانبازان به خانواده شهدا اضافه شد لذا ناخودآگاه رسيدگي‌ها ضعيف شد. 
خدادادي بيان داشت: اين كار باعث شد كه خانواده شهدا كمتر به بنياد شهيد و امور ايثارگران بروند چون نيازها و حتي حريم‌شان با ساير اقشار ايثارگري فرق مي‌كند. خوب است حالا كه بنياد شهيد و بنياد جانبازان ادغام شده است، ساختمان‌هاي خدمات‌رساني به اين دو قشر از هم جدا شود. 
اين فرزند شهيد گفت: والدين شهدا يكي پس از ديگري از دنيا مي‌روند؛ جانبازان بد حال هر روز در گوشه‌اي از كشور به شهادت مي‌رسند و همسران شهدا پا به سن مي‌گذارند اما براي قشر جوان ايثارگر يعني فرزندان شهدا،‌ جانبازان و آزادگان سرمايه‌گذاري مناسبي نداشته‌ايم و ايثارگرپروري نكرده‌ايم. 
وي افزود: جز تشويق و تسهيل ورود فرزندان ايثارگران به دانشگاه كار ديگري صورت نگرفته است يعني فقط دستيابي به برخي خدمات، تسهيل شده است در صورتي كه اگر امام (ره) توقع داشتند فرزندان شهدا و جانبازان در سطوح عالي تحصيل كنند براي اين بوده است كه اركان كليدي كشور به دست آنها باشد و از ميان ميراثداران شهدا براي آينده نظام كادرسازي شود و هدف فقط متخصص شدن و فوق تخصص گرفتن، نبوده است. 
خدادادي اظهار داشت: اگر قرار است فرزندان شهدا و جانبازان اركان كليدي نظام باشند، چقدر در نظام جمهوري اسلامي براي اين كار سرمايه‌گذار شده است؛ حداقل نخبه‌ها هم شناسايي نشده‌اند كه براي چند سال آينده در زمينه‌اي از حضور آنها بهره‌برداري شود و اغلب نخبه‌‌هاي ايثارگر، خودشان مدارج موفقيت را كسب كرده‌اند. 
نائب رئيس مجلس ايثارگران اظهار داشت: متأسفانه در كشور برنامه‌ مدوني براي تربيت فرزندان شهدا و جانبازان وجود ندارد؛ براي اين كه مسئولان كشور خيلي جاها فكر مي‌كنند كه بچه‌هاي شهدا ضمن اين كه بچه شهيد هستند، بچه هم هستند!